Senin durumun ayrı bir şansızlık, AS'nin yanında birde belfıtığı olunca birbirine ters bir durum meydana gelmiş...Şimdi sen diyorsunki ailemde kimsede yok, doğrudur, soy ağacında gidebildiğin kadar geriye giyorsun ve yoktur...Ancak 3 kuşak öteyi bilirsin 5 kuşak ötesini bilirsin ama 7 kuşak ötesini bilemezsin, belkide 7 kuşak öteye gidebilsen, mutlaka bir AS'li vardır...Bunu bilmemiz çok zor...Genetik aktarım biliyorsunki böyle birşey, çok geriden gelen bir genetik aktarımın piyangosu sana vurmuş anlaşılan...

Ya böyle düşünürsek Ozaman herkeste olma ihtimali aynı çok çok gerilere gidilirse sonuçta Topumuzun Soyu aynı Hepimiz Aynı yerden gelmişiz, Herkesin Şansı Eşit bence

Selam

Yaklaşık 15 yıl önce 20 yaşında AS tanısı kondu. 6 yıl boyunca ,iğrenç bir dönem yaşadım. (Doktorumun bunda payı çok fazla tabi)Deli gibi günde 9-10 ilaç aldım. 6 yıldan sonra doktorumu değiştirdim. İlaçlardan bir kısmını kesti (bu arada 2. doktora giderken yürüyemiyordum bile. 2. doktor  tam bir çatlak çıktı. Bana kızdı git bir iş bul birşeyler yap. Şu ilaçları da bırak bunlara devam et dedi. Koşarak eve geldim ve arkadaşlarımla voleybol oynamaya gittim) İlaçların tamamını bıraktım ne de olsa doktor bir kısmını bırak demişti gerisini de ben bırakayım dedim Belki bu bazılarınız için kötü örnek oluşturacak bir durum ama yaptım. İlaç aldığım dönemlerde iltihap oranım hep   yükseldi. Neredeyse kan kanserine gidiş vardı. Voleyboy oynadığım günden itibaren lökosit seviyemi bir şekilde dengeledim. Nasıl yaptım bilmiyorum. Şimdi herkesten daha hızlı koşarım, yürürüm, dağa tımanırım vs... Normal bir insanın yapamayacağı pek çok şeyi yapıyorum. Zaman zaman ataklar oluyor ama doktorlar bile AS olduğuma inanamıyor. Kesinlikle moral ile ilgili bir durum. Hastalığı tetikleyen ve ilerleten şeyin depresyon olduğuna inanıyorum. Çok üzgün olduğum zamanlarda bağışıklık sistemimle konuşup omurgamın dost olduğunu ve ona savaş açmaması gerektiğini söylüyorum. Bence siz de bağışıklık sisteminizle konuşun beyninize emir verin. Bizi hasta eden şey kendi sistemimizse bunu kontrol etmek de elimizde bence.

Sevgiyle ve hareketle kalın,

Tüm arkadaşlara merhaba;

bana 1 yıl önce spondiloartrit tanısı koyuldu.spondiloartrit çok geniş bir hastalık grubunu kapsıyor.as olma ihtimalime karşı salazoprin ve endol başlandı. ve egzersizler önerildi.ama aylarca düzenli egzersiz yapmadım ve ağrıları sadece ilaçlarla altedebileceğimi düşündüm.ama 2 aydır düzenli egzersiz yapıyorum ve agrılarım yok denecek kadar azaldı  daha önce yapmadığıma çok pişmanım.Gelelim hastalığımın hikayesine;
2002 yılında bir sabah uyandığımda sağ ayak bileğim şişmişti ve basamıyordum.doktor önce antibiyotik verdi(augmentin) 3 hafta da 3 şişe bitti ama ilaç çare etmediği gibi; teşhis koyulana kadar, hastalık sol ayak bileğime, sol dizime ve sağ dizime kadar sıçradı.ve sonra seronegatif artrit tanısıyla salazoprin ve celebrex kullandım.3 ay sonra tekrar yürümeyi öğrendimve normale dönmüştüm.tabii salazoprini 1yıl boyunca kullandım.sonra sadece 2 ayda bir kontrollerim oldu. veee 2010 yılında bi akşam sol ayak bileğimi burktum,ayağım yarım alçıya alındı.1 hafta sonra alçı çıkarıldığında sol kalçaamda batar tarzda bi ağrı fark ettim.artık gündüz daha az olmak kaydıyla, geceleri kalçamda zonklama başladı.kabus gibiydi.işte SPONDİLOARTRİT le böyle tanıştım 

Hoşgeldiniz. Geçmiş olsun.